Klik klik! Rechtop in bed. Wie rommelt er aan onze deur. De schoonmaakster, een inbreker of gewoon onze Kids. Als alle ledematen mee willen werken, je bent toch niet meer de jongste, sta ik naast mijn bed en ga op onderzoek uit. Alleen getooid in mijn onderbroek.
Heerlijk een rustdag en dat nemen wij vrij letterlijk. Het is ruim negen uur geweest als de slaapstand is verlaten. In versnelde tred, twee vietnamese schoonmaaksters staan op de hal, ga ik in bijna Adams kostuum naar de kamer van de Kids. Het mysterie is gelijk opgelost. Jesper stond net aan onze deur te rommelen. Hij zegt dat hij geklopt heeft, het zal mijn beperkte gehoor nog steeds een oor met wat kuren na de vlucht, waarschijnlijk zijn.
Buikjes gevuld en even nog wat plichtplegingen om mijn digitale erfgoed veilig te stellen voor het nageslacht. Dan is het chillen aan het zwembad. In het privé bad, vakkundig ons toegeëigend, is bijna de hele ploeg compleet. Een gezin is wederom gaan fietsen, oudergedeelte ander gezin is ziek, maar de rest trekt zijn rondjes in het bad. Mijn vriendje Pro is mee.
Leuke beelden onder en boven water. De Kids poseren hier dan wel weer erg graag voor de foto/video. Ook ontvang ik weer lovende kritieken op mijn blog. Trots met de borst vooruit paradeer ik door het zwembad. Als mijn chloor gehalte genoeg aangevuld is, posteer ik mijzelf naast het bad in een relax stoel. Muziek luisteren en een klein beetje internetten. WiFi is hier, en eigenlijk overal, van goede kwaliteit voor geen extra kosten.
Verschrikt open ik mijn ogen. Lig ik nu echt te slapen op deze plek? Ja dus en ik kijk om mij heen, nergens afkeurende blikken, ik sluit nogmaals mijn ogen nu bewust. Dan tumult rondom het zwembad want Harm is gearriveerd. Ook hij dit zijn gehele lichaam in het verkoelende water. Er zijn weinig getuigen en daarom spring ik weer het bad in om alle vast te leggen. Het is gelukt.
Het is al laat in de middag als wij gaan eten. Het vietnamese voedsel smaakt mij de laatste dagen steeds beter dat ik weiger van de western food selectie een keuze te maken. Deze dag is het Cao Lau, een noedels gerecht met varkensvlees. Ik eet wederom bijna mijn bestek op. Inderdaad zitten daar stokjes bij.
Een deel van Harm's gevolg beslist om naar het strand te gaan met de taxi. Harm en ik beslissen te chillen op het balkon met een alcoholische versnapering. Hier zouden ze het typeren als een local beer, heerlijk.
Harm en ik genieten van een tafereel in het zwembad, had ik al gezegd dat ons uitzicht top is, nou bij deze dan. Het lijkt wel of de gehele gegoede bevolking van China zich hier verzameld heeft. Erg luidruchtig genieten zij van de afkoeling. Typering de Russen van Azië, misstaat op basis van deze aanschouwing niet. Wij laten het bier er niet minder om smaken. Proost! Je moet immers goed drinken in deze warmte.
De zandmonsters zijn terug. Het lijkt wel of het hele strand meegenomen is. Ach erg lief dat ik zo ook even kan genieten van het strand. De douche, gemonteerd op heup hoogte, zorgt voor het wegspoelen van de laatste zandkorrels. Opgetut en wel op naar het oude gedeelte om te eten. De groep heeft een divers verlangen naar eten. Waarbij ik na de late lunch niet echt de behoefte heb om mijn tanden ergens in te zetten, zijn de kinderen door de zeelucht hongerig gemaakt.
Wij moeten even wachten, maar als wij aan tafel zitten, twijfelen over de keuze. Geen french fries. Voor de jongste van het stel best even lastig omdat alle back-up ook ontbreekt op de kaart. Het wordt daarom een sandwich. Het eten is redelijk, maar niet het beste wat wij verorberd hebben.
Het hoofdstuk Hoi An sluiten wij met deze maaltijd. Inderdaad doet deze stad ietwat Europees aan en heeft het door zijn karakteristieke rivier met bruggen, iets weg van Venetië. Neem daarbij de talloze lampionnen en het beeld is compleet. Iets wat voor Vietnam typerend is zijn de verkopers. Ik laat die straatverkopers daarbij buiten beschouwing. Het valt mij op dat de mensen niet opdringerig zijn als je een keertje binnen stapt en geïnteresseerd bent. Ze laten je rustig winkelen zonder je te overstelpen met goed bedoelde commerciële adviezen. Ik vind dat fijn. Maar goed, morgen en overmorgen voornamelijk reisdagen. Morgen naar Qui Nonh. Voor nu welterusten Hoi An.
Ps
Tip van de dag
Laat de taxichauffeur altijd het kaartje van het hotel zien. Veel namen lijken zo op elkaar dat je zomaar een nachtje in een ander hotel kan gaan logeren.
