In mijn gedachten worstel ik met het verlangen naar een nieuwe superkomedie. De laatste echt toffe komedieserie was 'The Big Bang Theory' en de spin-offs ten spijt: deze halen het niet bij het hilarische niveau van deze vriendengroep. Soms komt er iets voorbij waarbij ik vermaakt word en dat is ook zo met de serie die centraal staat in deze column, 'The Goldbergs'. Het eigen karakter met de voor mij zeer interessante tijdgeest maken deze serie vermakelijk. Echter merk ik ook, van dichtbij, dat er aversie tegen deze serie bestaat. Iets wat ik ook nog wel kan begrijpen.
De details
"The Goldbergs speelt zich af in de late jaren 80 in Jenkintown, Pennsylvania, en is gebaseerd op de jeugdherinneringen van de bedenker van de show, Adam F. Goldberg. Veel van zijn herinneringen worden nagespeeld in het programma en videobeelden uit die tijd worden door de show heen verweven. De ouders van Adam, Murray en Beverly, worden gespeeld door Jeff Garlin en Wendi McLendon-Covey. De twee oudste kinderen worden gespeeld door Hayley Orrantia, die de rol van Erica op zich neemt, en Troy Gentile, die Barry vertolkt. Adam zelf wordt gespeeld door Sean Giambrone, die het hele leven van zijn gezin opneemt met zijn videocamera. Beverly’s vader Albert “Pops” Solomon wordt gespeeld door George Segal. Het verhaal wordt verteld door een oudere versie van Adam (met de stem van Patton Oswalt)." Bron: Wikipedia
Eerste aflevering: 24 september 2013 - Laatste aflevering: 3 mei 2023
Hoe vind ik het?
De setting van de serie is op zichzelf een goede voedingsbodem voor een leuke invalshoek. Een bemoeizuchtige moeder, een typische vader en drie kinderen met hun eigen insteek en karakter. De alledaagse beslommeringen van het opgroeien in het gezin staan centraal. Daarbij is de centrale persoon Adam, met een belangrijke rol voor de moeder. De moeder, gespeeld door Wendi, wordt zo neergezet dat iedereen wel iets van zijn eigen moeder kan herkennen. Niet dat zij volledig typerend is voor alle moeders, maar in de hele opzet herken je altijd wel iets van haar. Is het niet haar onuitputtelijke liefde voor de kinderen, dan is het wel haar stijl van kleden of de bemoeizucht die zij op alle gebieden voor haar kinderen tentoonspreidt. Het is alleen misschien zo overtrokken dat het balanceert op de grens van 'hate it or love it'. Voor mij valt het kwartje vaak aan de kant van 'love it', maar ik heb alle begrip voor de haters onder de kijkers.
Adam, de onhandige, schattige benjamin, wordt zo neergezet dat je altijd meevoelt met de ongemakken waar hij tegenaan loopt in zijn jonge leven. Nieuwe kalverliefdes, zijn typische afwijkende levenskeuzes als nerd en de relatie met zijn broer/zus geven genoeg stof voor hilarische situaties. Alles speelt zich, zoals aangegeven, af in de tijdgeest van de jaren 80. Ook mijn tijd, en de herkenning van de iconen uit deze periode helpt de adoptie van de serie enorm. Filmklassiekers als Star Wars en E.T., maar ook de muziek, brengen mij terug naar de warme tijd van opgroeien in de boze wereld.
De overige cast ondersteunt de hilariteit op perfecte, spitse momenten, waarbij ik persoonlijk broer Barry en Pops op sommige punten zeer aimabel en hilarisch vind. In de latere seizoenen verdwijnen Pops en vader Murray uit beeld. Jeff Garlin (Murray) verdwijnt uit de serie door klachten over ongewenst gedrag op de set. Acteur George Segal overlijdt tijdens de looptijd van de show. Dit heeft wel een nadelige invloed op de chemie en onderlinge verhoudingen in de show. Misschien dat de show ook daarom vlak daarna stopte.
Het leuke aan de show zijn de vele referenties van de bedenker Adam Goldberg naar zijn eigen leven. Dit wordt veelvuldig geïllustreerd met beelden uit zijn privéarchief. Iets wat soms stap voor stap nagedaan wordt in de serie. De voorspelbare moraal van elke aflevering is iets wat er voor mij wel wat te dik bovenop ligt. Er doet zich iets voor, dat geeft een conflict in de persoonlijke sfeer binnen het gezin, dat leidt tot een confrontatie en het loopt altijd af met onderling begrip en liefde. Ik kan geen aflevering opnoemen waarbij het niet zo afloopt.
Conclusie
Zoals ik al zei: het is een vermakelijke serie die niet kan tippen aan de alom geprezen komedieseries. Maar door de tijdgeest en leuke verwijzingen naar real-life ervaringen maakt het een serie die het kijken waard is. Zoals altijd geldt: als er belangrijke karakters verdwijnen, verandert de energie van de serie. Ik heb te weinig van de laatste seizoenen gezien om een definitief oordeel te kunnen vellen of ze het tij hebben kunnen keren. Ik raad aan om een paar afleveringen te kijken alvorens te beslissen of het iets voor je is. The Goldbergs is in ieder geval het kijken en het lachen waard.
