Zoals het gros van de mensen luister ik graag naar muziek in de auto. Radio is daar nog steeds het medium wat dan beluisterd wordt, al is het maar om de verkeersinformatie en nieuwsupdates. Er is genoeg keuze voor de luisteraar om te kiezen welk programma te volgen. Het is niet anders als op TV. De één vind je leuk, de ander vind je goed en weer een ander zap je van weg. Je kunt kiezen wat je leuk vindt. Al jaren ben ik verknocht aan 3FM gewoon omdat het ritme en de muziek altijd goed is. Je raakt er aan gewend. Maar het station heeft het moeilijk getuige de laatste luistercijfers. Zelf heb ik nu moeite met het station en zap de laatste tijd vaker weg. Hoe komt dat toch?
Door de jaren heen verdwenen er DJ's van mijn favoriete station. Heel lang geleden begon het met Edwin Evers. Daarna volgde Ruud de Wild, Rob Stenders, Gerard Ekdom, Giel Beelen en Coen en Sander. Elke keer vertwijfelde ik en volgde de DJ naar het andere station. Echter kort na oriëntatie verhuisde ik weer terug. Het ritme miste ik te veel. Elke keer kwam ik weer terug om gegrepen te worden door de nieuwste muziek en radioblokken zonder reclame's. De laatste verhuizing van Domien deed mij zwaar. Jaren luisterde ik naar Giel in de ochtend en had nooit verwacht dat een andere DJ zijn plek kon innemen. Maar Domien deed het feilloos. Ik kwam weer thuis en genoot van zijn stem, van zijn stijl. Toen hij na een te korte periode koos voor het commerciële avontuur, wist ik dat het wederom zwaar zou gaan worden. Hij verliet het zinkende schip van 3FM. Moest ik nu weer naar Giel overstappen? Die mij na de overstap alleen maar tegen de borst stuitte met zijn kamikaze-achtige profilering.
Sander's Vriendenteam
Gelukkig was daar nog Sander Hoogendoorn. Misschien wel het laatste talent op de vaderlandse radio, die het gapende gat opvulde wat achter bleef. Na de bekende stroeve start was ik weer thuis en gaat het eigenlijk wel weer goed in de ochtend. Ik voel mij onderdeel van het team. "Jeetje Marco, waarom type je dan al deze zinnen als je een radiothuis hebt gevonden?", hoor ik u denken en zeggen. Ik schrijf dit blog, omdat Sander nu afwezig is. Hij is nu afwezig en hij wordt vervangen. Op zich oké, maar voor mij in dit geval niet.
Zijn vervanger heet Frank, Frank van der Lende, en net als dat ik vakkundig zijn middagprogram afzette, kan ik nu ook niet genieten van zijn studio aanwezigheid. Het is iets aan deze jongen waar ik een aversie tegen heb. Het is zijn stem, het is zijn stijl, het is zijn radio performance, het is een combi van alles. Voor vele is Frank een soort van kroonprins. Voor mij kwam hij uit het niets op het tijdslot van Coen en Sander. Een tijdslot wat hem vakkundig en meer dan terecht weer werd ontnomen. Het kan natuurlijk ook aan mij liggen, want inmiddels heb ik niet meer de leeftijd die bij de doelgroep van 3FM hoort. Maar mijn liefde voor de nieuwe muziek, is te groot om nu al stoffig weg te kwijnen bij de radioklanken van NPO 2 of Radio 10.
Met andere woorden pleit ik een beetje om Frank van de radio te bannen. Stuur hem weer als DJ naar de nacht waar een gezond persoon niet zijn oor te luister legt. Ik bestempelde Sander als laatste talent. Niettemin hou ik geloof dat het volgende talent weer opstaat als Sander zijn voorgangers gaat volgen. Buiten dat hoop ik dat Sander nog even op de radio blijft bij 3FM en zorgt dat de cijfers een opwaartse lijn gaan vinden. 3FM draag ik een warm hart toe, alleen dan niet Frank.