Reisbloed heb je of kan je krijgen. Ik heb het later gekregen, maar toen ik mijn vrouw leerde kennen, wist ik dat zij het al had. Het was dan ook niet zo gek dat wij onze eerste verre reis al vrij snel in onze relatie gingen maken. In oktober 2003 reisden wij af naar Afrika en in het bijzonder naar Kenia en Tanzania. Het werd een gedenkwaardige reis, al was het niet om de groep, dan wel om de begeleiding: onze Nederlandse gids Stephanie, chauffeur Joseph en kok Mumbai. De reis bracht ons langs vele mooie punten in deze twee landen. De reis begon in Kenia en bracht ons uiteindelijk naar Zanzibar, het tropische eiland voor de kust van Tanzania. Vele dieren hebben wij gespot en de verhalen rondom deze reis zijn nog steeds levend. Hieronder een aantal kleine verhaaltjes over deze reis.
Mount Kenya
Na aankomst in Nairobi werden wij als groep direct ingeladen om deze wereldstad achter ons te laten. De rit ging gelijk naar Mount Kenya. Na het opzetten van onze slaapplekken, gingen wij voor een wandeling de mooie natuur in. In een lange, lopende sliert trok het landschap aan ons voorbij en aangezien het de eerste kennismaking was, werd alles nog voor de volle honderd procent bewonderd.
Ergens tijdens de tour sprong ik, fit als ik was, op een rotsblok om nog beter uitzicht te hebben. Ik was alleen niet alleen op deze verhoging. Naast mij hoorde ik gesis en geritsel in de bosjes. Alert als ik was sprong ik direct van de verhoging af. De lokale gids, waarschijnlijk gealarmeerd door mijn ietwat panische reactie, observeerde de bosjes. "Black Mamba", hoorde ik hem alleen maar zeggen. Nu ben ik geen Freek Vonk (toen nog een onbekende natuurliefhebber), dus de naam zei mij niks. Totdat ik toch ook wel een beetje verwondering in de ogen van de gids zag. Laat ik het zo zeggen: het was niet de meest fijne slang om op je eerste tour tegen te komen. Later ben ik door documentaires op Discovery geïnformeerd over het gevaarlijke karakter van de slang. Gelukkig wist ik dat toen niet. De rest van de tour, door het hoge savannegras, heb ik niet meer heel gerust gelopen. Maar goed, dat heb ik zo goed als het kon niet getoond aan mijn medereizigers en zeker niet aan mijn vriendin. Je wilt natuurlijk een echte man aan je zijde en niet een bange poeperd. Gelukkig heeft zij het niet meegekregen.
Lake Baringo
De avond voor vertrek naar Afrika had ik tijdens mijn voorstudie een documentaire gekeken over nijlpaarden. Schattig uitziende beesten, maar in het wild voor mensen erg gevaarlijk. Er worden geregeld mensen gedood door hippo's. Op Lake Baringo gingen wij gezellig een stukje varen om onder andere de nijlpaarden te spotten. Mijn staart zat diep tussen mijn benen en ik hield elke beweging op het water scherp in de gaten. Hoewel ik de taal van de lokale kapitein van het bootje niet sprak, gaf ik hem non-verbaal op verschillende manieren duidelijk aan dat hij mijns inziens te dichtbij kwam. Dit soms tot hilariteit van mijn vrouw.
In de nacht verbleven wij op een camping aangrenzend aan het meer. Erg idyllisch en met een prachtig uitzicht. Er was ook een bar op het terrein en wie mij kent weet dat ik het lokaal gebrouwen bier niet kon weerstaan. Op het moment dat wij terug wilden gaan naar de tent, had alleen een nijlpaard bedacht dat het gras naast de bar niet te versmaden was. Hoe komen wij hier nu weg? De waarschuwing dat recentelijk twee Duitse toeristen op de camping waren omgekomen, zorgde ervoor dat ik mijn loopsnelheid niet ging overschatten.
Gelukkig kwamen wij veilig bij de tent aan en hoorden wij in de nacht de nijlpaarden naast de tent grazen. Een prachtige beleving als je zo één met de natuur kan zijn.
Onderweg in Kenia
Na de eerste twee alinea's bedenk ik mij nu dat het geen echt reclamepraatje aan het worden is en eerlijk gezegd: deze alinea gaat ook niet helpen. Maar goed, het moet verteld worden. Op een ochtend tijdens het ontbijt merkte ik wat zenuwachtig gedrag op bij de chauffeur en onze Nederlandse gids. De route van vandaag zou door een moeilijk gebied trekken en er was gezorgd voor extra bewaking. Twee met wapens bepakte soldaten zouden met ons meereizen. Vanaf mijn plek bekeek ik de militair, maar ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat dit niet bepaald Rambo-materiaal was. Met zijn lengte van 1 meter 60 en een wapen uit de Russische oudheid, schatte ik het niet in als zeer afschrikwekkend. Maar goed, wij behaalden onze eindbestemming zonder enige problemen.
Die avond werden wij door de gids verwittigd van het feit dat er een rondreis daarvoor een vrachtwagen met toeristen was overvallen. De extra reizigers waren dus niet voor de show, maar uit pure noodzaak meegekomen. Ik snapte het gedrag van de ochtend wel iets beter en vond het keurig dat ze ons een beetje uit de wind hadden gehouden.
Giraf
Tijdens de reis werden niet heel veel plaatsen of steden aangedaan. Dat was niet echt het doel van de reis; we wilden zo veel mogelijk dieren spotten, maar de veiligheid was in de steden lastig te waarborgen. In een van de weinige plaatsjes, Arusha, konden wij een lokale markt bezoeken met veel toeristische spullen. Onze relatieve jeugdigheid zorgde ervoor dat wij een 'klein' souvenirtje hebben aangeschafd. Het was een giraf van ongeveer 1,50 meter. Goed ingepakt eisten wij een behoorlijke plek op in de vrachtwagen om dit mee terug te nemen naar Nederland. Het had zeker nog wat voeten in de aarde, gezien onze overtocht naar Zanzibar en het inladen in het vliegtuig, maar het is allemaal gelukt. Vraag niet hoe.
Serengeti
Het landschap in beide landen was zoals je verwacht: The Lion King in real life. Wat natuurlijk tot de verbeelding spreekt is de Serengeti. De zonsondergang die ik daar heb gezien was fenomenaal. Het leek wel of de hele savanne in de fik stond. De beesten die wij in een aantal drives hebben gespot waren supermooi om te zien. Vooral het jachtluipaard dat wij eerst niet hadden gezien, maar door een roep over de radio weer opzochten. Het zat in de boom een fijn stukje prooi te verorberen. Geen letter kan beschrijven hoe deze omgeving aandoet. Je bent, ondanks het gemotoriseerd vervoer, onderdeel van het dierenrijk.
De overnachting was een hele beleving. Toen wij rond het kampvuur zaten te eten, kwamen de hyena's op veilige afstand even neuzen. Met zaklantaarns schijnend in het hoge gras lichtten de nieuwsgierige oogjes op. Een lid van de groep, de groepsoudste, deed een aantal stappen richting de wilde beesten. Zijn vrouw stond naast mij te roepen dat hij niet te ver moest gaan. Dat ik op dat moment in haar kuit greep met een dierlijke kreet, zorgde voor een hoge sprong die alleen de Masai in deze regio kunnen maken. Ik moest rennen voor een vrouw op middelbare leeftijd, in plaats van voor de wilde dieren in het hoge gras.
Ngorongoro Krater
Dit was een aparte omgeving om te bezoeken. Een krater waar door het hoogteverschil een iets andere samenstelling van het dierenrijk te vinden is. Van de 'Big Five' spotten wij hier de neushoorn. Helaas was het wel op een redelijke afstand. De campsite hier was wederom vrij open. Een solitaire olifant zorgde voor enige tumult. Zij zijn namelijk iets minder voorspelbaar dan een kudde en zo dicht bij de campsite werd de olifant niet vaak gezien. Gelukkig liet het beest ons met rust. Wij konden rustig gaan slapen.
Zanzibar
Het was een zeer welkome afsluiting van onze reis hier in Afrika. Natuurlijk vooral omdat het het geboorteeiland is van mijn held Freddie Mercury. Ogenschijnlijk heb ik voor zijn geboortehuis gestaan in Stone Town, maar of dat allemaal gevalideerd was... Voor de rest was het een mooi tropisch eiland waar wij een mooie boottrip hebben gehad om dolfijnen te zien. Dat blijft toch altijd iets bijzonders. Wij sliepen overigens hier niet in tenten, maar in een oud religieus gebouw (klooster). Het was gesitueerd naast een moskee. Een wekker was derhalve dan ook niet nodig.
Het totaal
Afrika is niet als alle andere bestemmingen. Het gaat hier in Kenia en Tanzania om andere facetten dan tempels, eetmarkten en steden. Het is een unieke ervaring om in die bekende gebieden te zijn geweest. De gebieden die veelvuldig besproken zijn in de natuurdocumentaires. Deze reis was niet omgeven door comfort. Als jonge god (toen nog) had ik daar geen problemen mee, hoewel ik op het einde ook wel van het comfort van een bed in een kamer kon genieten. Slapen tussen en met de beesten is een prachtige ervaring. Tuurlijk zijn er zaken minder comfortabel, bijvoorbeeld als je de buurvrouw in de nacht hoort vloeken omdat ze naast de plastic fles heeft gepiest in de tent. Maar de omgeving en de beleving maken heel veel goed. Het is niet overal even veilig, maar met goed verstand merk je er niet veel van. Gewoon de instructies van de gids opvolgen en het gaat goed. Onze reis was in 2003, de wereld zag er toen nog heel anders uit. Laatst op tv bij '3 op Reis' werden wij geconfronteerd met beelden van een bloeiende stad Nairobi. Door de vlucht van internet en social media zijn ook deze landen niet meer zo ingekapseld en is er een creatieve en economische groei ontstaan voor de bevolking. De reis zal dan ook niet meer hetzelfde zijn als in die tijd.
Er staat nog steeds een grote wens open om eens terug te keren naar dit continent. Wanneer en hoe kan ik nu nog niet zeggen. Binnenkort meer op dit blog?