Ik sta onder de douche. Een erg krappe douche. Als ik draai stoot mijn kont tegen de deur en mijn hoofd tegen de weer veel te lage douchekop. Hmmm, hier raak ik net zo gefrustreerd van als van het wederom slechte wifisignaal. Heb ik weer niks kunnen posten. Dan ook nog een gemiste oproep en drie voicemailberichten van een nummer wat ik, maar ook de rest, niet kunnen thuisbrengen. Ik had reeds twee sms'jes zonder afzender van het nummer gekregen. Dubbel frustrerend. 06-xxxxxxxxxx maak je bekend. Vandaag een klein stukje rijden naar Yosemite National Park. Over de goede weg zijn we snel bij het park. Wat kan er toch verschil zitten tussen de staten en counties qua wegdek. Bij de poort zit deze keer een jolige dame en deze groet ons.
Ze vraagt waar we vandaan komen en groet ons nogmaals maar nu met een Barry Stevens: "Hoi". Als we wegrijden galmt diezelfde toon een doei. We willen naar Mariposa Grove. Helaas de laatste 2 miles mogen geen voertuigen van boven de 25 feet. De vraag aan ons zelf of we ruim 6,4 km gaan lopen (heen en terug) wordt met een duidelijk Nee beantwoord. Hup omdraaien, dat gaat een stuk beter na ruim drie weken rijden. Even de kaart bekijken en stoppen we bij Wawona. De eerste nederzetting in Yosemite. Het hotel en golfbaan doen een beetje onwerkelijk aan in het natuurpark, maar de stijl van de gebouwen past goed in de setting van groene blaadjes en grauwe stenen. Het historische dorpje met authentieke blokhutten en dito gebruiksvoorwerpen zorgt voor een reis in de tijd. Ingrid mist alleen haar excentrieke lange jurk en we missen de saloon, helaas. Wel zien we een dynamietopslag / gevangenis / mortuarium. De volgende bestemming is dan Yosemite Valley. De weg erheen wordt gekenmerkt door wegwerkzaamheden. Iets wat later ons nog zal gaan opbreken. Het valt op dat het hier drukker is dan in de andere parken. Hier valt het nog mee, maar later is het niet leuk meer. Vooral in combinatie met de ontelbare wegwerkzaamheden.
Als we door de tunnel rijden, na angstig het hoogtebord bekeken te hebben, komt er een mooie wereld op ons af. Een prachtige doorkijk tussen twee bergen en een prachtige waterval. Ingrid parkeert op een plek waar geen uitgang blijkt te zijn. Of toch wel? Na keren en nog een keer komen we via de uitgang weer op de route. De waterval van het vergezicht bereiken we binnen een aantal minuten. Het is Bridal Veil Falls. Een kort pad leidt ons naar de waterval. Hoe meer we naderen, hoe meer water ons om de oren, benen en voeten slaat. Om toch de foto te maken trotseer ik het water en schiet een foto. De sokken en eigenlijk alles nat lopen we terug naar de camper. Zelfs Karsten is een beetje nat geworden, of hij het erg vindt, nee dat niet.
Als we dan onze weg vervolgen worden we moe van de omleidingen, stopborden en mannetjes met stopbordjes. De vele voertuigen, die ook een weg proberen te zoeken, maken het hele tafereel onprettiger. Weg hier, is wat wij denken. We sturen richting El Portal net buiten Yosemite. Het plan om ook hier beren te spotten in de nacht, laten we varen door de beroerde werkzaamheden. Als we nog stoppen bij een leuke spot, klim ik een aantal rotsen naar beneden om een unieker beeld te schieten. Daar er nog geen wild is gespot, houd ik angstvallig de rotsen in de gaten. Zou daar een slang onder kunnen zitten? El Portal wordt snel bereikt. We moeten daarvoor zelfs over twee tijdelijke bruggen. Een rotslawine heeft de weg bedekt onder een rotshoop. Kijk, daar wil je dan niet rijden.
De campground wordt overigens niet gevonden en daarom rijden we door naar Mariposa. De volgende stop voor het toeristische Yosemite. We passeren eerst een KOA-camping, maar besluiten door te rijden naar Mariposa Fairgrounds. Bij het oprijden van het park, twijfelen we enorm. Geen kantoor, niet duidelijk en een rare omgeving. Als we Lot 5 oprijden, er waren er ook vijf (waarom weet ik nog niet), geeft dit geen voldaan gevoel. De vervallen piraat, die op ons af komt lopen, dringt aan om hier een plek te huren, maar bij het zien is het dan toch anders. Na drie weken campsites weten we nu heel goed wat we wel of niet willen. Als we geïnstalleerd zijn op de KOA-camping, zijn we blij hier te staan. Kosten dan wel 51 dollar, maar dit is tenminste een leuke plek met faciliteiten. En bovenal geen vervallen piraat. Wel een vervallen trein ingericht als videospeelhal, kijk daar scoor je punten mee. Voorlopig op plaats 5 van onze lijst. Na alle parken viel vandaag Yosemite erg tegen. Grootste schuldige: de drukke werkzaamheden en vele afsluitingen. Ik hoop voor alle mensen in het hoogseizoen dat het het allemaal waard is geweest. Voor ons was het een redelijke teleurstelling. Morgen op naar het westen en op naar huis. Is het genoeg geweest?
