Om 8 uur worden we gebeld. Het is bij ons vroeg, maar... Morro Bay heeft niet veel... Na wat vruchteloze pogingen krijgen we Groningen aan de lijn. Oma heeft genoeg te vertellen. Als het thuisfront weer up-to-date is, sturen we de wagen als een volleerd chauffeur weer de plek van weg. Vandaag gaan we verder zuidwaarts naar Malibu Beach. Ik zie palmbomen met een cocktail voor me als ik daaraan denk. De wegaanduiding 101 is breder, minder bochtig en snel te berijden. We stoppen een half uur na afvaart voor een nodige tankbeurt. Het is wel even zoeken... maar het lukt. FoodMaxx wordt ook nog bezocht, zij het iets verder weg.
De omgeving vandaag is misschien wel mooier dan gisteren... en niet onbelangrijk: blauwe lucht. Ingrid is weer iets beter en Jesper heeft weer praatjes. Alles gaat voorspoedig en ik zie de aankomsttijd op de navigatie TomTom met minuten verminderen. Naast mij zit vandaag geregeld een andere bijrijder. Allen willen vandaag even eersterangs zitten. Ingrid geeft wel een keer aan dat ze vandaag ook wil rijden. Het komt er alleen niet van. De straatjes zijn soms zo nauw.
In het ANWB-boekje lezen we over een oude missiepost in Santa Barbara. We rijden erheen en in dit exclusieve stadje is dat soms wel krap. De post is de moeite waard en de kosten zijn maar 5 dollar. Even wat anders dan Hearst Castle. Al was het alleen maar omdat we vrij waren om te wandelen in dit gebouw. Jesper was wel een beetje nukkig, maar omkopen met een FoodMaxx-ijsje was niet erg moeilijk.
Als het einddoel nadert, wordt ook de spanning groter. Hebben we wel een plek op Malibu Beach RV Park? Deze idyllisch gelegen campsite ligt op een heuvel met uitzicht op de oceaan. Bij aankomst is er geen bordje te bekennen dat het vol is. Gelukkig is er dus nog plek en uit kostenoverweging boeken we een plek met 'mountain view'. Dit betekent dat je met de kont van de camper naar het water staat. Dat is wel erg vervelend... maar niet heus.
We zijn vroeg, dus zetten Karsten in de rugdrager en dalen af van de heuvel naar het strand. Dit gebeurt via een alternatieve route en we moeten oppassen dat we niet op onze muil gaan. Aangekomen op het strand is het genieten. Het is een echt Amerikaans strand met dito huisjes. Wat mooi, precies mijn idee van wat echt vakantie is. Harm speelt voor clown en doet elke keer of hij bijna nat gemaakt wordt door de golvende zee. Jesper lacht heel het strand bij elkaar. Als we even staan te genieten gebeurt echter wat Harm steeds uitbeeldde: de voeten werden nat. Nou ja, alleen Henny dan. Harm sprak toen direct zijn legendarische woorden: "Hennnrieeeeee!". Iedereen die Harm kent weet waar de klemtoon ligt.
De camper staat er nog als we terug zijn op het kampeergebied. Tijdens het koken (het was wederom heerlijk) probeer ik het bloggen weer aan de praat te krijgen. Techniek en deze vakantie blijven een euvel wat elkaar continu opvolgt. Is mislukt, loopt-ie weer vast. Nu een weggetje gevonden wat werkt waardoor jullie dit weer lezen. Kan ik morgen dan nog wel bellen?
