Wat een relaxte vlucht. Kinderen geen enkel probleem, ze waren zelfs zo lief en schattig dat de stewardessen erg lovend waren. "Dit hadden ze nog nooit meegemaakt!" Het bedje voor Karsten was een uitkomst. Hij was zo in zijn hum dat hij zijn territorium afbakende met een lekkere kotsactie. Gelukkig bleef het daar wel bij. Het leek net een vlucht van 4 uur maar het waren er bijna 10. Hulde voor KLM en ons gezelschap. Twee minpuntjes: de kleine vertraging en de chagrijnige Italiaan, die Jesper, of was het nu Harm, te bewegelijk vond.
Rond half twee plaatselijke tijd arriveerden we dan in San Francisco. Het douaneschouwspel met vingerafdrukken en foto's komt op mij over als een wassen neus. Kan je hier nu echt de gevaarlijke individuen mee buiten houden? De koffers waren er al heel snel. Met vier volgeladen wagentjes, drie met koffers en 1 met kinderen, gingen we op zoek naar transport. Van links naar rechts en dan naar boven, daar stonden de vans. Na instappen bij een Koreaanse oorlogsveteraan, of waar hij voor door moest gaan, nog even een stop voor meer passagiers. Er stapten namelijk nog twee stereotype Afro-Amerikanen in. Je snapt het: te grote fan van de Amerikaanse vette hap.
Onze Koreaan stuurde snel naar ons hotel. Daar aangekomen snel kamerinspectie en met rood doorlopen ogen de eerste indruk van SF opdoen. Zoekend met een gratis en daardoor onduidelijk kaartje liepen we een wijk in waar de geur van de wiet meer weg had van Amsterdam in het kwadraat. Lang leve het Amerikaanse drugsbeleid. We zijn nog gearriveerd op Union Square. Niet veel tijd doorgebracht. In Sutter Street nog gestopt voor een 6 oz burger, heerlijk en afdoende. Terug naar het hotel en dan vroeg slapen volgens plaatselijke tijd. Het was namelijk voor ons veel later... een uurtje of vijf in de ochtend. Jesper heeft zich goed gehouden en zal net wakker worden. Karsten daarentegen zal nog moeten wennen. Ik heb zzzzllllaaaappp....
Go West
- Hits: 64
