Het wilde water naast de camper viel wel mee; hij lag maar één keer boven op me. Het stromende water langs de camper heeft niet voor extra toiletbezoek gezorgd. Hoewel ik deze ochtend toch iets nodiger moet dan normaal. Het uitzicht is schitterend en we maken ons op voor een verblijf in Zion en een transit naar Las Vegas. Vegas baby!
Zoals gezegd, de camping die we verlieten komt op een voorlopige derde plaats te staan in onze lijst. De ligging van de campground en de plek op de camping hebben deze rating bezorgd. Binnen tien minuten staan we op de parkeerplek bij het visitor center van Zion. Dit hadden er acht kunnen zijn als de bestuurder in zijn Cruise America-camper niet zijn navigatie zat in te stellen op een nogal onlogische plek. Het hielp niet dat er een tweede prutser was die daar weer 10 meter voor stond. Aan het tempo hing een Duits kenteken. De ranger aan de poort gaf aan dat anders andere rangers ons het hoofd gek zouden maken. Maar goed, zal ik het maar alleen hebben over de twee redders die een andere Cruise America-ganger uit de brand moesten helpen? Sleutels zijn erg handig om een camper mee te openen, of wel af te sluiten.
Alhier rijden ook free shuttles langs de hotspots van het park. De balie van het center raadt ons aan de laatste stop te nemen om samen met de kinderen langs de rivier te wandelen. De route was de Temple of Sinawava. Volgens de folder duurt de rit van boven naar beneden 90 minuten. Dat zou betekenen ongeveer een rit van 45 minuten om helemaal boven te komen. Maar ondanks een 'invalide' instap en extra lange wachttijd vanwege de busbestuurster, zijn we snel boven, ongeveer 10 minuten. Ligt hier de schuldvraag bij het voorseizoen of de crisis?
Vandaag gekozen voor de rugdrager en goed schoeisel. Karsten krijgt op het eindpunt nog een hapje en dan kunnen we gaan. Het valt overigens op dat er geen gebrek is aan eekhoorns, brutale versies. De wandeling begint en het is prachtig langs de stromende rivier. Het kleurenpalet van de rode steen, jonge groene bladeren en strakblauwe lucht met sporadisch wolkje doet erg deugd. Ik ga maar op de spiegelreflex. De kabbelende en ruisende stroom is rustgevend. De tippel naar het einde is stevig. Vooral als het weer warm opkomt, maar ook hier redden we het allemaal, zelfs Jesper. Hij begint conditie op te bouwen. Ik krijg wel reacties op de slapende baby gebonden op mijn rug. De zon camoufleert waarschijnlijk de opkomende waterpokken. Na een goede 2 uur zijn we weer terug op het opstappunt. We gaan een aantal stops terug, want Ingrid doet hier boodschappen voor een ijsje en een zak chips. We meenden mensen gezien te hebben bij Zion Lodge. Op het gras in een medium schaduw van een grote boom eten we, jawel, alles op. De laatste stops slaan we over en arriveren weer bij de camper. Op weg naar de camper is de pet van Karsten te spotten, maar helaas, deze zijn we kwijt.
Rechterpagina:
Nu op weg naar de stad met een grote naam en dito beeld: Las Vegas. De rit is een kleine drie uur en het gaat goed erop los. Buiten de eerste mijlen van Zion/Springdale naar de snelweg 15, is er weinig aan de rit. Het landschap is na een paar weken toeren niet speciaal meer. Het enige wat opviel is dat we wederom Joshua Trees tegenkwamen. Maar als dat ze niet waren, dan in ieder geval een familielid. Een smoglaag zien we verschijnen aan de horizon. Dat moet de stad zijn. Het klopt als een bus en als de wegwerkzaamheden er niet waren geweest, hadden we alles in 2,5 uur gereden.
De campground, Circus Circus, vinden we makkelijk. De angst op eventueel geen plek is snel weg als Henny met een smile het nummerbord komt opnemen. De kosten vallen mee: 22 dollar per nacht en dan zit je gelijk in het gebied van The Strip. We parkeren op onze plek en laden de kinderen uit de wagen in de kinderwagen. Het is hier erg, erg warm. Door het geklingel van geld laten wij ons het eerste aangrenzende casino inleiden, namelijk het Circus Circus Casino.
Daar begint de surrealistische wereld. Niks wordt er bespaard om de klanten net achter een kast of tafel te krijgen. Restaurants, winkels, massageapparaten, kinderspeelwerelden en natuurlijk heel veel lichtjes en geluid. Zelfs in een speelgoedwinkel laat ik mijn ogen glijden langs zoveel mogelijk kasten en tafels. Ik kan bijna niet geloven hoeveel er staan. In Circus Circus hebben ze de architectonische tekortkomingen van het gebouw gebruikt om in veel loze ruimtes lichtzeeën te creëren. Het is etenstijd en wij kiezen het buffet te genieten in het pand waar we zijn. Het is niet duur, zeker met het drinken, 13,49 p.p. Eten is goed, niet bijzonder. Het personeel en de gehele entourage doen iets minder aan. Het is net een kantine en het personeel een vrijwilliger met proefverlof. Buiken rond en terug naar de camper.
Als de kinderen op bed liggen, maken Ingrid en ik ons op voor een avondje uit. H&H (Harm en Henny) zijn morgen aan de beurt. We laten daarbij de vrijetijdskleding met hoed voor wat het is en gaan met volle goede moed de lichtshow tegemoet. The Strip op en dan zie je eigenlijk dat Circus Circus aan de verkeerde kant ligt. De bekende namen als Mirage, Palazzo, Venetian en natuurlijk Caesar's Palace liggen aan de andere kant. Omdat er nog niet genoeg geoefend is voor de vierdaagse lopen we naar de andere kant. Daar begint pas de neonreclame op je af te komen. Ik voel me net weer als toen ik de eerste kasten zag staan. Het ongeloof hoe gedetailleerd de gebouwen zijn neergezet, vooral Palazzo, Venetian en Caesar's, kan ik niet omschrijven. Ook het piratenschip bij Treasure Island laat niks aan de verbeelding over. We duiken het casino in van Caesar's. Wat je in een ander vakantieoord nooit zou doen, een ander hotel binnenstappen, is hier de gewoonste zaak. De 1-dollarcentkasten zijn onze favoriet. Het is dan wel wennen dat de drank van het huis is. De fooi van 1 tot 2 dollar per keer mist zijn uitwerking niet. Als we het palace van Caesar hebben gezien, gaan we terug naar Circus Circus. Daar spelen we nog wat, durft Ingrid een Gin-Tonic te bestellen en taaien we zonder winst af. Het is inmiddels half vier en we hebben een leuke avond gehad in het spelparadijs van de volwassen mens. Waarom moeten de serveersters alleen zo voor gek lopen in die apenpakjes?
PS: Harm en Henny hebben ook niet veel geslapen. Karsten heeft toch iets meer last van de pokken en obstipatie.
