vrijdag, april 24, 2026

USA South-West 2009

Vlag Albanie
Reisperiode:
april/mei 2009
Duur:
31 dagen
Route:
o.a. San Francisco, Bryce Canyon, Las Vegas
Gezelschap:
Familie Grijspaarde/Lequin
2 mei 2009 85
De ochtend is koud en koffers klaar, Jesper slaapt nog diep. Slecht geslapen: weten we de zekering (borg) terughalen? Een camper is toch wel erg eigen als er erger schade aan is. Ik heb een beetje spanning in het lijf van de Roadbear-dame. Deelt dat deel het eigen risico? Kunnen we onze extra afgesloten verzekering terughalen? Over de vervanging van de zonwering hing boven ons hoofd: wat zullen we moeten betalen aan dollars om het zonnescherm te vergoeden?

Binnen in het Canyon

Het is nu twee weken dat we weg zijn. Slaat er al heimwee toe? Bij mij nog niet. De rest volgens mij ook niet. Ze zijn ook zoveel bezig en op weg. Het is, zoals zo vaak gezegd, elke dag weer anders. Alle facetten... Na spannend veel overleg over onze bestemming: rijden we naar Page om de Antelope Canyon te zien of rijden we rechtstreeks richting Kayenta? Als iedereen overtuigd is, naar Page, we zullen wel zien hoever we daarna komen. Eerder dan gepland zien we in de verte Page liggen. Een stadje pas gesticht in 1956 na de aanleg van de eerste dam. Het landschap is wederom zeer verschillend. De bergen kleurden zwart, rood, geel en oranje.

Alle naslagwerken hebben we erop nageslagen, maar we kunnen niet de juiste plekaanduiding van de canyon vinden. Het moet volgens een kaartje uit het ANWB-boek net voor Page liggen. Helaas is de bewegwijzering hier erg beroerd, zoals we al een aantal keer eerder hebben ondervonden. Iedereen die hetzelfde van plan is, moet dan ook een TomTom meenemen of een van de concurrenten. We rijden Page binnen en zien een bordje voor Tourist Information, wat we volgen. Helaas ontbreekt de opvolging en raken we het spoor bijster. Menig keer rijden we langs een kilometerlange rij van kerken. We zijn immers verdwaald. Ik zie drie keer de Baptist-kerk voorbijkomen. Niet een andere richting als Southern, Western of First (time believe in God and not yourself (laatste is van mijn hand)).

Aangezien we ziek zijn van het rondrijden, vragen we bij Big Lake Trading Post annex tankstation, annex supermarkt en annex tourist info, de weg. We zijn eigenlijk heel dichtbij. Bij aankomst zien we twee afslagen: Upper Antelope Canyon en Lower Antelope Canyon. We kiezen voor Upper zonder het verschil te weten. De dame bij de entree, als aangegeven in het ANWB-boek 6 dollar, geeft aan dat we bij Upper een makkelijker toegankelijke tour kunnen afsluiten voor 25 dollar. Over de fee van 15 dollar van het ANWB-boek wordt niet gerept. De andere kant is meer klimwerk en duurder. We besluiten via Upper een tour te doen. Er is een kleine wachttijd van een uur.

Deze tijd wordt gespendeerd met eten van een instant noodlesoepje. Goedkoop ingekocht door de dames. De tickets zijn gekocht en een echte Navajo-indiaan genaamd '...', met grote zonnebril Leon, kort dus Leon, is onze gids. Met een truck/jeep rijden we een tiental minuten naar de ingang van de Canyon. Harm en ik zitten hachelijk in de bak achter. Hobbel- en bochtenwerk. De dames zitten met de kinderen veilig voorin. Leon laat de dames al een beetje in met inside informatie. Het grote verschil tussen Upper en Lower is dat het van andere families is. Het is dus gewoon: wie gun je het. De canyon is schitterend en Leon doet het erg leuk. Hij vertelt veel over de canyon en laat de mooie plekjes zien om te fotograferen. Hij kadert ze zelfs af met zijn laserpen. Ook neemt hij veelvuldig de camera van een van de groep ter hand om de foto te maken. Dus ook die van mij. 'De Beer' en Monument Valley met zonsondergang vind ik het leukst. We zijn hier van 2 tot 3 uur en de lichtval is mooi. Zoals Leon aangeeft is noon/12 uur de mooiste tijd.

Heel veel foto's later zitten Harm en ik met onze voornamelijk Duitse vrienden, en een verdwaalde Chinees, weer in de bak. Terug in de camper besluiten we te tanken, weer goedkoper namelijk nu 2,26 per gallon, en aan te rijden naar Kayenta. Onderweg zullen we RV-parks spotten, want Kayenta is ver. Als we Kayenta inrijden zien we niet direct een park. Daarnaast zien we wel al de vuurrode rotsen van Monument Valley. Nu al mooi en weer heel anders. Daar dit dorpje niet veel uitstraling heeft en er eigenlijk nu op korte afstand een campsite is met veel faciliteiten, rijden we door. Half uit het raam hangend maak ik al de eerste foto's van de rotsen. Snel zijn we bij Goulding's Camp Park. De kosten blijken lager dan in het ANWB-boekje, fout nummer drie, en het zwembad is gesloten. Die plek is wel heel mooi en omsloten door een aantal rode rotsen. Als we dan ook nog zien dat John Wayne hier geweest is, parkeren we en gaan we snel eten. In Utah is het namelijk alweer een uurtje later. Zal Karsten morgen nu een uur later wakker worden?

  • Hits: 69

Lees ook:

San Francisco Huidig weer
⏱️ Tijdsverschil
🏠 Ams --:--
🌉 San Francisco --:--
Berekenen...
1 mei 2009 81
Het druistig, onrustig en zenuwachtig gevoel heeft plaats gemaakt voor rust en berusting. We willen naar huis. Zoals altijd gaan de laatste dagen altijd sneller voor het gevoel dan als de eerste dagen. Niettemin is het een erg leuke vakantie geweest. De laatste hele dag spenderen we voornamelijk met shoppen, inpakken en schoonmaken. Het shoppen doen we expres een uur vanaf de zogeheten drop off van de camper. Via wederom de nuttige plaatsen van Tom-Tom, echt heel handig hebben we de keuze gemaakt om Stoneridge Mall aan te doen.
30 april 2009 75
Uitslapen, vandaag uitgeslapen. Hoewel onze wekker verwacht om vijf uur even ging. Twintig voor tien werden we wakker door onze tweede wekker, Henny. Snel springen Ingrid en ik onder de douchekop, en binnen 40 minuten rijden we weg. We hebben besloten de laatste dagen lekker rustig aan te doen. Het is vandaag wel Koninginnedag en daarom heb ik een oranje shirt aan. Ik ben dan wel trots op ons koninkrijk; dat is bij één van de reisgenoten wel anders. Democratisch hebben we besloten niet onze overbodige huisraad te verkopen op een kleedje. Een garage sale is dan wel bekend, maar vismarkt, ik weet het niet. Door de weg naar westelijk is, overmorgen de camper inleveren, kiezen we om naar Stockton te gaan. De TomTom geeft ons een mall om nog even te shoppen. Hoe groot de mall is, kunnen we helaas niet opmaken.
29 april 2009 73
Ik sta onder de douche. Een erg krappe douche. Als ik draai stoot mijn kont tegen de deur en mijn hoofd tegen de weer veel te lage douchekop. Hmmm, hier raak ik net zo gefrustreerd van als van het wederom slechte wifisignaal. Heb ik weer niks kunnen posten. Dan ook nog een gemiste oproep en drie voicemailberichten van een nummer wat ik, maar ook de rest, niet kunnen thuisbrengen. Ik had reeds twee sms'jes zonder afzender van het nummer gekregen. Dubbel frustrerend. 06-xxxxxxxxxx maak je bekend. Vandaag een klein stukje rijden naar Yosemite National Park. Over de goede weg zijn we snel bij het park. Wat kan er toch verschil zitten tussen de staten en counties qua wegdek. Bij de poort zit deze keer een jolige dame en deze groet ons.
28 april 2009 81
Het is stil in de camper. Alle voeding, drank en andere geurige spullen liggen nog op hun plek. Zelfs Karsten ligt op zijn plek, vredig en met de ogen dicht. Het is helaas vannacht anders geweest. Een nieuwe oorzaak is gevonden. Tandjes! De gordijnen gaan omhoog en hoopvol kijken we of er beren om ons heen... Echt geen beer te zien. 7.00 uur helaas. Inpakken en wegwezen. Manouvreren van de kleine plek en slalommend tussen de grote dennenappels verlaten we de rustige campsite. Warm groet het jonge in een tent slapende stel en krijgt een verbaasd knikje terug. Hebben ze last gehad van Karsten?
27 april 2009 84
We houden van toetjes, heel erg van toetjes. Vandaar dat we de laatste dagen gepland hebben in Sequoia, Kings Canyon en Yosemite. Zijn dat nog eens toetjes. Door de lange rit van gisteren hoeven we nu niet ver te rijden. Porterville wordt wel getypeerd als de gateway to Sequoia en dat is waar. Want als we de vele fruittelers achter ons laten, daarom rook het zo lekker op de campground, arriveren wij bij de poort van het volgende nationale park. De beste ranger had schijnbaar niet zijn beste dag. Nadat hij onze camper minderwaardig of afgunstig had bekeken, snauwde hij mij af dat ik de annual pass en paspoort moest geven. Meer dan een kaart geven kan deze man niet. Uitleg of extra waarschuwingen vond hij niet nodig. Hoewel deze naar mijn mening wel op zijn plaats waren.
26 april 2009 74
Karsten was niet op zijn best de afgelopen nacht. Gelukkig waren de plekken ruim en stonden daardoor de buren op een veilige afstand. Ik denk en zeg heel zachtjes: "Doet ie anders nooit!". Als het gekrijs zich deze ochtend duidelijk verplaatst heeft (hij beweert van niet, maar ik weet wel beter) rijden we weg. Voor de tweede keer van de vakantie moeten we de slide-out manueel induwen. Door de hulp van Henny deze keer gaat het sneller en beter. Het is vroeg maar aardig van temperatuur. Je verwacht hier ook niet anders. De zon schijnt hier breed en stralend over de gekleurde bergen. Bij Stovepipe Wells stoppen we even om de immense duinen op de foto te zetten. In één beeld is het te vangen en de duinen liggen op loopafstand. Hopelijk snapt u de term sarcasme. Een stofwolk trekt achter onze camper vandaan, want het gas gaat er goed op.

Route

De kinderen waren nog jong, jongste 6 maanden, en wilden nog graag gebruik maken van buiten het seizoen reizen. Een maand crossen met een 10 meter lange RV was gewoon kicken. Je ontdenkt op de manier de mooie natuur en soms rauwe plekjes van het US landschap.