Vandaag geen volksverhuizing. Daarom een relaxte start van de dag. Het enige wat een beetje roet in het eten gooide is de wektijd van Karsten. Gelukkig ben je dan ook met opa en oma op stap. Het ontbijt nuttigen we lekker buiten. Het weer is direct goed. Ik ben benieuwd wat wij straks voor onze kiezen krijgen. Alles hebben we al gehad, van mist tot strakblauwe lucht, van regen tot sneeuw. Misschien een orkaan? Arches National Park gaan we vandaag bezoeken. Canyonlands, de andere optie, ligt een stukje terug en is voor een relaxte dag te ver rijden. We koppelen de waterslang af en laten deze achter op onze plek. We komen hier natuurlijk weer terug. 8,5 km rijden is even anders dan het gemiddelde van 150 miles per dag.
Vol verwachting van alle bogen die we gaan zien, rijden we het park binnen. Ervaren als wij zijn in landschappen en beoordelen daarvan, zien we duidelijk dat de rotspartijen anders zijn. Ronder, langwerpiger en eigenlijk gewoon anders gevormd. De bogen zijn echter van de weg niet te zien. We zijn dus genoodzaakt om uit de camper te klimmen. We stappen uit bij Devils Garden Trailhead. Ons doel is om Landscape Arch, Pine Tree Arch en Tunnel Arch te zien. De route erheen gaat over gravel en is leuk lopen. Het is te doen met een kinderwagen. Jesper loopt bijna het hele stuk naar Landscape Arch. Wat op zich erg knap is als zijn vader ook al met de tong op de borst loopt. De arch die we te zien krijgen is lang en dun. In 1991 is er zelfs een stuk afgebroken. Niet zo vreemd als je het zo ziet. Uit angst dat de boog helemaal instort, mag er niemand in de buurt komen. Het is iets unieks, maar erg pakt het mij niet. Daar er voor de andere bogen een afdaling en dus straks weer een beklimming in zit, gaan alleen Ingrid en ik de andere twee bezoeken. Ik schiet mijn plaatjes en dan gaan ook wij naar de camper.
Het andere wonder der natuur gaan alleen Harm en ik bekijken: Delicate Arch. We gaan het bekijken van Upper Viewpoint, want dan hopen we toch echt dichtbij te komen. Je kan zelfs onder de boog doorlopen als je zou willen, alleen deze klim is net too much. Via een aangelegde trap lopen en klimmen Harm en ik naar boven. Buiten adem probeer ik het kleinood met mijn zoomlens te fotograferen. Zie later de resultaten maar. Als de daling weer afgerond is, rijden we de auto uit het park en gaan 8,5 km terug. Onderweg stoppen we nog even in het stadje Moab, of in ieder geval de toeristische winkels. Al snel is duidelijk dat alles wat hier getoond wordt, al eens door ons aanschouwd is. Vlot lopen we dan ook door de winkelstraat. Gezien zijn grote en type winkels: Sedona is mooier en beter voorzien dan hier. Neem dit als tip mee.
Wederom komen we de vreemde snuiter weer tegen. Op de heenweg de winkelstraat in was de bewuste man vreemd bezig. Zijn uitstraling doet een beetje aan als nep-bendelid. Je snapt, we waren op onze hoede. Op de camping blijken we pas echt bestolen. Onze afgekoppelde waterslang is verdwenen. Ik vervloek het een beetje. Samen met Ingrid naar het kantoor, maar helaas geen slang teruggebracht. Foeterend loop ik terug. We lopen langs een aantal campers waar het hele hebben en houden buiten staat. Waarom nou onze waterslang? In de campingwinkel zien we de slang liggen. Prijs valt mee, 13,99. Van de lieftallige dame achter de balie mogen we hem eerst testen of het wel past. Heeft de knipoog geholpen? Het past en ik ga direct terug om te betalen. Prijs 15,09. Stom, taxes vergeten. Zij is net zo blij als ik dat het allemaal past. Beter dan onze vorige slang. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar er net zoveel troubles mee heeft als wij. Na een laatste knipoog en welgemeend bye bye loop ik terug naar de camper. Jesper en Ingrid gaan zwemmen. Ik ook maar even. Jesper verheugt zich er al twee dagen op. Moet het water alleen zo koud zijn?
